Subsistence

توسط
بازگشت به واژه‌نامه

امرارِ معاش، معیشت (subsistence) در انسان‌شناسی به شیوه‌ای از زندگی فردی یا اجتماعی گفته می‌شود که تمرکز آن بر امرارِ معاش از طریقِ روش‌های خودبسنده (self-sufficient) است. در قلبِ این مفهوم «تأمینِ نیازهای اولیه‌ خود توسطِ خود» قرار دارد.

به صورتِ مرتبط «کشاورزیِ معشیتی» (subsistence agriculture)، به آن نوع کشاورزی گفته می‌شود که برای تأمینِ غذای خانواده انجام شود و هدفِ آن تولیدِ صنعتیِ غذا برای عرضه در بازارهای شهری، ملی یا بین‌المللی نیست. اقتصادِ معیشتی نوعی اقتصادِ غیرپولی (non-monetary) است که از منابعِ طبیعی برای برطرف کردنِ نیازهای اولیهِ (basic need) جامعه بهره می‌گیرد. این نیازها ممکن است از طریقِ شکار، گردآوری یا کشاورزیِ معیشتی برآورده شوند. در اقتصادِ معشیتی، مازادِ اندکی برای عرضه به بازار تولید می‌شود و این مازاد معمولاً برای دریافتِ کالاهای ضروری (که فرد یا خانواده خود قادر به تولیدِ آن‌ها نیست) به کار گرفته می‌شود.

در طولِ تاریخ و قبل از پیدایش شهرها، تمامی انسان‌ها به شیوه‌ی معیشتی زندگی می‌کردند. به تدریج با گسترشِ تمدن و شهرنشینی (urbanization) و تقسیم و تنوع کار (division of labor)، صورت‌های دیگر اقتصاد در جامعه‌ها ایجاد شد. با این‌حال، هنوز بخشِ بزرگی از مردمِ جهان به شیوه‌ی معیشتی زندگی می‌کنند.

من در حوزهٔ مدیریت و مهندسی محیطی تحقیق و تدریس می‌کنم: چطور می‌توان کارآیی سیستم‌های شهری و صنعتی را از طریق مطالعهٔ سیستمی، ایجاد پیوندهای موثر بین آن‌ها و مدیریت بهتر پسماندها افزایش داد و ظرفیت‌ها و امکان‌های مختلف را ارزیابی نمود؟ در این حوزه سعی می‌کنم یک عمل‌گرا و ارائه‌دهندهٔ راه‌حل باشم. در پس‌زمینهٔ مطالعاتی‌ام علاقمند به تاریخ، مدرنیت، و شناخت و نقد قطعیت‌ها و اسطوره‌های معاصر هستم. در این حوزه سعی می‌کنم ارائه‌دهندهٔ پرسش‌های رادیکال و دشوار باشم. پیش از این، حدود هشت سال در صنایع بین‌المللی نفت و گاز در ایران و برخی کشورهای حاشیهٔ خلیج‌فارس کار کرده بودم.

هدف ما در مجلهٔ یوتوپیا افزایش دانایی عمومی دربارهٔ مشکلات اجتماعی و زیست‌محیطی است. مطالب مجله با عشق انتخاب، ترجمه و منتشر می‌شوند. بهترین و تنها دلگرمی برای ما این است: مطالب ما را بخوانید، درباره‌شان فکر کنید، با ما حرف بزنید!

بانک اطلاعاتی ترجمه یا معادل‌های فارسی اصطلاحات تخصصی انگلیسی