Possibilism

توسط
بازگشت به واژه‌نامه

«امکان‌گرایی» (possibilism) دیدگاهی در «جغرافیای فرهنگی» (cultural geography) است که بر اساس آن ضمن تأیید این‌که «شرایط محیطی» (environmental conditions) محدودیت‌هایی را بر مسیر تحول فرهنگی جوامع تحمیل می‌کنند، مهم‌ترین عامل شکل دهنده‌ٔ فرهنگ را «وضعیت اجتماعی» (social conditions) می‌داند. به این ترتیب امکان‌گرایی ضمن طرد «جبرگرایی محیطی» (environmental determinism) و تأکید بر نقش فعال انسان‌ها در شکل دادن رابطه‌ٔ انسان-محیط و فرهنگ، نقش محیط پیرامون (و جغرافیا) را در ایجاد محدودیت‌ها و موانع مختلف نادیده نمی‌گیرد.

به عبارت دیگر، بر اساس نگرش امکان‌گرایی، این‌طور نیست که جوامع انسانی بتوانند «هر آینده‌ٔ قابل تصوری»‌ را داشته باشند. اما این‌طور هم نیست که آیندهٔ قابل تصور فقط یکی باشد که توسط قوانین جبری محیط دیکته شده باشد. تحول فرهنگی و اجتماعی نه از یک نظم ساعتی پیروی می‌کند و نه کاملاً رها از قید و بندهای محیطی است. در چارچوب قید و بندهای محیطی، جوامع مختلف کم و بیش مختار هستند هر «امکانی» را که می‌خواهند برای خود ایجاد کنند.

من در حوزهٔ مدیریت و مهندسی محیطی تحقیق و تدریس می‌کنم: چطور می‌توان کارآیی سیستم‌های شهری و صنعتی را از طریق مطالعهٔ سیستمی، ایجاد پیوندهای موثر بین آن‌ها و مدیریت بهتر پسماندها افزایش داد و ظرفیت‌ها و امکان‌های مختلف را ارزیابی نمود؟ در این حوزه سعی می‌کنم یک عمل‌گرا و ارائه‌دهندهٔ راه‌حل باشم. در پس‌زمینهٔ مطالعاتی‌ام علاقمند به تاریخ، مدرنیت، و شناخت و نقد قطعیت‌ها و اسطوره‌های معاصر هستم. در این حوزه سعی می‌کنم ارائه‌دهندهٔ پرسش‌های رادیکال و دشوار باشم. پیش از این، حدود هشت سال در صنایع بین‌المللی نفت و گاز در ایران و برخی کشورهای حاشیهٔ خلیج‌فارس کار کرده بودم.

هدف ما در مجلهٔ یوتوپیا افزایش دانایی عمومی دربارهٔ مشکلات اجتماعی و زیست‌محیطی است. مطالب مجله با عشق انتخاب، ترجمه و منتشر می‌شوند. بهترین و تنها دلگرمی برای ما این است: مطالب ما را بخوانید، درباره‌شان فکر کنید، با ما حرف بزنید!

بانک اطلاعاتی ترجمه یا معادل‌های فارسی اصطلاحات تخصصی انگلیسی